Ik kook niet uit een recept. Nooit gedaan ook.

Dat zegt eigenlijk alles. Ik ben Berdien. Rood haar, felle lippenstift, kleurrijke kleren — en een keuken die altijd naar iets lekkers ruikt. Ik woon in het prachtige Haarzuilens, met drie kinderen, een tuin waar in de zomer het beste festivalletje van de streek plaatsvindt, en een oven die bijna nooit uitgaat.

Opgegroeid met eerlijk eten

Mijn ouders zetten in de jaren '90 al pompoenpitten op tafel in plaats van nootjes. Nori. Miso. Allemaal dingen waar mensen destijds raar van opkeken. Als tiener deed ik net alsof het me niet uitmaakte maar achteraf vind ik het mooi. Die liefde voor puur, eerlijk eten is er nooit meer uitgegaan. Het zit in hoe ik kook, in wat ik mijn kinderen voorschotel, en in elke zak granola die ik bak.

Koken is voor mij geen hobby. Het is wie ik ben.

Ik maak het liefst gerechten waar de tijd in zit: stoofpotjes die de hele middag sudderen, soepen die de buurt ruiken. Dik, grof, vol smaak. Recepten volg ik niet, ik voel wanneer het klopt.

Tijdens de coronatijd kookte ik voor de buurt. Gewoon, omdat het kon, en omdat mensen iets warms verdienden. Erwtensoep voor tachtig man voor een bedrijf. Friese wentelteefjes op een markt. Het begon klein, maar het voelde als iets echts.

Dát was het begin van Lekkers van die Rooie.

Van oven naar boerderijwinkel

Wat begon als een baksel voor familie en vrienden groeide stap voor stap uit tot iets groters. Mijn granola ligt inmiddels bij boerderij- en delicatessenwinkels in de regio, bij een prachtige B&B om de hoek, en ik sta op markten waar ik mensen zie proeven en meteen terugkomen.

Ik rij zelf met een krat potten op de achterbank. Plak de etiketten met de hand. En ik bak nog altijd in dezelfde oven, hier in Haarzuilens.

Granola met karakter — en dat is ook precies wat het is

Grove ingrediënten die je kunt zien en proeven. Noten, zaden, honing, een vleugje kaneel. Klein gebakken, vers, met aandacht. Geen fabrieksproces, geen grote partijen. Gewoon ik, mijn oven, en het gevoel dat dit precies is wat het moet zijn.

Ik ben er trots op. En dat merk je aan elke hap.

Warme groet,
Berdien